آتنا وقتی جنگ را فهمید که شبکه پویا برای شهادت کودکان غزه، نوار مشکی گوشه تصویر گذاشت و وقتی الفبای فارسی را هم کامل یاد نگرفته بود که با حمله متجاوزان آمریکایی به شهادت رسید.
خبرگزاری مهر – مجله مهر: بیستونهسالگی برای مادرِ شهید شدن، خیلی زود است؛ آن هم نه مادری که جوانش را از دست داده، مادری که هنوز داغ کودکی را بر دل دارد که الفبای فارسی را هم کامل یاد نگرفته بود.
کنار مزار آتنا نشسته بود. دلش به حرفزدن نبود، اما راضیاش کردم. حرفهایش با نشانهها شروع شد: «بیستوهشت ماه رمضون به دنیا اومد، توی ماه رمضونم رفت. همزمان با سالگرد رحلت امام خمینی به دنیا اومد و با امام خامنهای رفت.» دست کشید روی عکس حکشده بر سنگ مزار و گفت: «”اُ” استثنا آخرین نشانهای بود که آتنا یاد گرفت. خانم بسارده هر نشانهای رو که میخواست یادشون بده، یکی از بچهها میاومد پای تخته. اون روز نوبت حنانه ذاکریخواهان بود؛ دختر خانم کریمی، معاون مدرسه که با هم شهید شدن. ساعت ده و چهارده دقیقه، خانم بسارده عکس آتنا رو که داشت با دست چپ مینوشت، توی گروه فرستاد.» صفحه گوشیاش را باز کرد و عکس را نشانم داد: «این عکس، آخرین عکسیه که از آتنا برامون مونده.»