نگین ضیایی، کارگردان نمایش «خطرنج» در گفتوگو با ایبنا:
«خطرنج» بیش از آنکه اقتباس باشد، بازخوانی «تصرف عدوانی» است
کارگردان «خطرنج» گفت: همیشه تاکید میکنم که این نمایش، بیشتر یک بازخوانی از «تصرف عدوانی» است تا یک اقتباس به معنای کلاسیک آن. یعنی این اثر در روند کار، به چیزی تبدیل شده که به نظرم با امروزِ ما، با جامعه ایران، با روابط ایرانی و بهویژه با مناسباتی که میان هنرمندان وجود دارد، پیوند نزدیکتری پیدا کرده است.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مهسا بهادری؛ گاهی یک رمان فقط یک متن خواندنی نیست. جرقهای است برای تعریف دوباره یک رابطه، یک وضعیت و حتی یک جهان نمایشی. برای نگین ضیایی کارگردان و نویسنده، کتاب «تصرف عدوانی» از همین جنس بود. رمانی که از دل یک تجربه شخصی و مشاهده یک رابطه ناسالم،رجمه کند. در ادامه متن گفتوگو با نگین ضیایی کارگردان و نویسنده نمایش «خطرنج» را میخوانید.
چه چیزی در رمان «تصرف عدوانی» شما را به سمت اقتباس از این اثر و اجرای «خطرنج» کشاند؟
ایده اولیه زمانی به ذهنم رسید که یکی از دوستانم درگیر یک رابطه نامناسب و ناسالم بود. همان موقع یاد این رمان افتادم و آن را برایش خریدم. بعد از اینکه خودش کتاب را خواند، برای من روشن شد که این اثر ظرفیت زیادی برای تبدیل شدن به نمایشنامه و اجرای صحنهای دارد. در واقع، همان زمان جرقه اصلی در ذهنم زده شد، اما چون تا آن موقع تجربه مستقیمی در نوشتن نمایشنامه اقتباسی نداشتم، مدتی این ایده را در ذهن نگه داشتم. تا در «خطرنج» که اولین تجربه جدی من در این حوزه است، سراغ آن رفتم.