دانشمندان و متخصصان رباتیک با یک پرسش بنیادی روبهرو هستند: برای اینکه هوش مصنوعی واقعاً مانند انسان فکر کند، احساس کند و یاد بگیرد، آیا به یک بدن نیاز دارد؟
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اولین رباتی که به یاد دارم، رزی از انیمیشن جتسونز است و خیلی زود با ربات مودب C-۳PO و دستیار وفادارش R۲-D۲ در انیمیشن امپراتوری ضربه میزند، دنبال شد. اما اولین هوش مصنوعی غیرجسمانی من، جاشوا، کامپیوتر در انیمیشن بازیهای جنگ بود که سعی کرد یک جنگ هستهای را آغاز کند – تا اینکه در مورد تخریب تضمینشده متقابل مطلع شد و به جای آن شطرنج بازی کرد.
در هفت سالگی، این موضوع مرا تغییر داد. آیا یک ماشین میتواند اخلاق را درک کند؟ احساسات؟ انسانیت؟ آیا هوش مصنوعی به بدن نیاز دارد؟ این جذابیتها با پیچیدگی هوش غیرانسانی با شخصیتهایی مانند ربات اسقف در فیلم بیگانگان، داده در پیشتازان فضا: TNG و اخیراً با سامانتا در فیلم او یا آوا در فیلم فراماشین، عمیقتر شدند.