تا پیش از ساخت اولین ایستگاههای پژوهشی در قرن بیستم، هیچ انسانی ساکن جنوبگان نبود؛ اما احتمالاً در زمانهای دور افرادی از آنجا بازدید کرده بودند.
به گزارش سیتنا، انسانها آنقدر دیر روی سیاره قدم گذاشتند که نهتنها از مزیت زندگی در جنوبگان در زمانی که سکونتپذیر بود، بیبهره ماندند، بلکه به لطف رانش قارهای امکان راهیافتن به آن با پای پیاده را نیز از دست دادند. بااینحال، توانایی انسان در سکونت در بسیاری از مناطق دور از دسترس و نامساعد، این سوال را مطرح میکند که آیا اجداد ما در دوران باستان توانسته بودند جنوبگان را ببینند و روی آن قدم بگذارند؟