
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، این خودرو که طراحی آن به وضوح الهامگرفته از مکلارن F۱ افسانهای است، از صندلی مرکزی برای راننده بهره میبرد، که ویژگی نادری در دنیای ابرخودروها به حساب میآید.
نام “۹۵-۵۹” اشارهای مستقیم به خودروی مکلارن F۱ GTR شماره ۵۹ دارد، که در سال ۱۹۹۵ با مدیریت تیم Lanzante موفق به فتح مسابقه ۲۴ ساعته لمانز شد. تولید محدود این مدل به ۵۹ دستگاه نیز در راستای همان ارجگذاری تاریخی صورت گرفته است.
شرکت Lanzante در بخش فنی این ابرخودروی خود از پیشرانه ۸ سیلندر ۴.۰ لیتری توئینتوربوی مکلارن بهره برده است، که توان تولید بیش از ۸۵۰ اسببخار قدرت و ۸۸۰ نیوتنمتر گشتاور را دارد. این پیشرانه بدون بهرهگیری از سیستمهای هیبریدی و تنها از طریق جعبهدنده هفتسرعته دوکلاچه SSG، نیروی خود را به محور عقب منتقل میکند.
