به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، برخی از این افراد، دانشمندان برجستهای بودند که بعدها به موضوعاتی مانند تحقیقات روانی، ادراک فراحسی و حتی ادعاهایی عجیب مانند ملاقات با راکون سبزرنگ درخشان و موتورسواری که توانایی صحبت کردن داشته است، علاقهمند شدند.
پژوهشگران در یکی از فصلهای کتاب تفکر انتقادی در روانشناسی (Critical Thinking in Psychology)، تعدادی از این نمونهها را بررسی کردهاند. درحالیکه برخی به باورهای شبهعلمی ملالآور و نگرانکننده مانند عقاید بیاساس جیمز واتسون درباره نژاد و هوش گرایش یافتند، برخی دیگر به نسخههای سرگرمکنندهتری از بیماری نوبل مبتلا شدند.
پیر کوری که بهدلیل کشف رادیوم و پولونیوم جایزه نوبل فیزیک گرفت، بعدها در جلسات احضار ارواح شرکت میکرد و باور داشت بررسی پدیدههای ماوراءالطبیعه میتواند در درک پدیدههایی، چون مغناطیس به ما کمک کند. ژوزف تامسون، کاشف الکترون و دیگر برنده نوبل فیزیک، نیز علاقهای مشابه به پدیدههای روانی پیدا کرد و ۳۴ سال عضو انجمن تحقیقات روانی بود.