گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-اسما قربانی؛ افزایش سقف سنی ورود به دانشگاه فرهنگیان به ۳۰ سال، تصمیمی است که بیش از آنکه مشکلی را حل کند، مشکلات تازهای میسازد. دانشگاه فرهنگیان برای تربیت معلمانی جوان و پرانرژی بنا شده بود؛ معلمانی که در اوج شادابی و انگیزه، وارد کلاس درس شوند و سالهای طولانی فرصت خدمت و تأثیرگذاری داشته باشند. حال، اما بهجای حل مسئلهی کمبود معلم با راهحلهای اصولی، تصمیم گرفتهاید با یک مُسکن خطرناک، درد را عمیقتر کنید. برنامهریزیهای کلان، همواره در انزوای اتاقهای بسته و بدون در نظر گرفتن واقعیات میدان، طرحریزی میشوند؟ آیا استخدامیهای فرمایشی و ناکافی، قرار است مرهمی بر زخمهای کهنه این حوزه باشند؟ استخدامیهای خارج از فرهنگیان به اندازه کافی تبر به ریشه آموزش و پرورش زده است، میشود بگویید که دقیقاً به دنبال اصلاح کدام ضعف فرهنگیان هستید؟