پژوهشی تازه با بررسی ایزوتوپ های سنگین در سنگ های زمین و ماه، یکی از بزرگ ترین معماهای کیهان شناسی را حل کرده است: سیارهی تیا ـ جرمی که ۴.۵ میلیارد سال پیش به زمین برخورد کرد و ماه را ساخت ـ از بخش درونی منظومه شمسی آمده بود.
به گزارش سیتنا، برخورد عظیم سیارهای به نام «تیا» با زمین باستانی، منشأ شکلگیری ماه و تغییر همیشگی ترکیب گوشتهی زمین بوده است. اکنون، نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد که این سیاره گمشده در همان نواحی نزدیک به خورشید، درست در همسایگی زمین شکل گرفته بود؛ کشفی که شباهت شیمیایی عجیب زمین و ماه را توضیح میدهد.