به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، طرح افزایش ظرفیت پزشکی که در سال ۱۴۰۰ در شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شد، از همان ابتدا با واکنشهای مختلفی روبرو بود. مصوبهای که ابتدا زمزمههای آن در فضای دانشگاهی پیچید و با موافقان و مخالفان بسیاری همراه شد. اما در دیماه ۱۴۰۰، این مصوبه به مدت ۴ سال تصویب و اجرایی شدن آن ابلاغ شد. در راستای بررسی مشکلات و معضلات این طرح، گفتوگویی با فرشاد ربیعی، دانشجوی رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و پژوهشگر مرکز تحقیقات شهید دکتر آشتیانی دانشگاه علوم پزشکی تهران ترتیب دادهایم.
فرشاد ربیعی، دانشجوی پزشکی علوم پزشکی تهران با اشاره به مصوبه، سه دلیل اصلی مطرح شده برای اجرای مصوبه افزایش ظرفیت پزشکی در کشور بیان کرد و گفت: اولین دلیل مطرح شده ارتقای دسترسی عادلانه به پزشک است. تصویب کنندگان این طرح بر این باورند که با افزایش تعداد پزشکان، دسترسی مردم به خدمات بهداشتی و درمانی در مناطق مختلف، به ویژه مناطق محروم، بهتر و عادلانهتر خواهد شد.»
وی افزود: «دومین دلیل، چالش پیر شدن جمعیت و افزایش نیاز به پزشک است. این نگرانی از آنجا نشأت میگیرد که ایران با افزایش جمعیت سالمند مواجه است و به همین دلیل نیاز به پزشکان متخصص در حوزههای مرتبط با پیری، نظیر طب سالمندان، افزایش مییابد.