سالهاست پایاننامهها و رسالههای دانشگاهی در ایران به جای حل مسائل واقعی صنعت، صرفاً به تولید مقاله و ارتقای رتبه علمی اساتید محدود شدهاند. نتیجه، انبوهی پژوهش بیمخاطب و بیارتباط با بازار کار است. امیررضا قیامیآزاد، رئیس مرکز تخصصی فولاد تهران، با اشاره به تجربه موفق دانشگاه آستین تگزاس بدون حضور و حمایت از صنعت مالی در تعریف پایاننامهها، پژوهشها راهی برای پیدا کردن نخواهند کرد.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پایاننامهها و رسالههای دانشگاهی در ایران سالهاست به جای پاسخ به نیازهای صنعت، بیشتر در مسیر انتشار مقاله و ارتقای رتبه علمی اساتید تعریف میشوند. نتیجه، انبوهی پژوهش بیخریدار و بیارتباط با بازار کار است؛ مسألهای که نه تنها صنعت فولاد، بلکه کل اقتصاد کشور را از ظرفیت دانشگاه محروم کرده است.