یادداشت دانشجویی، بسیج دانشگاه امیرکبیر؛ فعال شدن مکانیزم ماشه از سوی اروپا اقدامی بود که از مدتها پیش قابل پیش بینی بود و بسیاری از تحلیلگران وقوع آن را اجتناب ناپذیر میدانستند با این حال آنچه در پس این اقدام اهمیت دارد هدف اصلی آن است؛ هدفی که چیزی جز ایجاد فشار روانی تضعیف انسجام داخلی و کاستن از امید و اعتماد عمومی در جامعه ایران نیست. جمهوری اسلامی ایران سالهاست که تحت سختترین و سنگینترین تحریمهای آمریکا قرار دارد و تجربه نشان داده که کشور توانسته با اتکا به ظرفیتهای داخلی خود این شرایط را پشت سر بگذارد. در چنین وضعیتی تحریمهای اروپا تنها باری محدود و حاشیهای بر فشارهای پیشین میافزاید و نمیتواند ساختار اقتصاد ایران را از هم بپاشد. جامعه ایران باید با واقع بینی بپذیرد که عبور از این مرحله نیز همچون گذشته امکان پذیر است.
آنچه در این میان ضروری به نظر میرسد تمرکز بر راه حلهای عملی در مواجهه با شرایط جدید است ایران از موقعیت ژئوپلیتیکی و ظرفیتهای اقتصادی منحصر به فردی برخوردار است؛ از جمله:
۱- دایجاد کریدورهای اقتصادی نوین میان شرق و غرب به ویژه بهره گیری از کریدور شمال – جنوب که ایران را به حلقهای کلیدی در تجارت جهانی بدل میکند