صادرات سیمان با مصرف بالای سوخت و انتشار انبوه گازهای گلخانهای، چالش بزرگی برای محیط زیست ایران است. حرکت بهسوی فناوریهای نوین بتن و بهرهگیری از آن در زیرساختهای داخلی، نهتنها بهرهوری اقتصادی را افزایش میدهد، بلکه به کاهش ردپای کربنی صنعت ساختوساز کشور نیز کمک میکند.
ایران یکی از بزرگترین تولیدکنندگان سیمان در منطقه است؛ مادهای که بیش از یک قرن در قلب صنعت ساختوساز کشور حضور داشته، اما در سالهای اخیر از جنبه اقتصادی و زیستمحیطی زیر ذرهبین کارشناسان قرار گرفته است. تولید سالانه میلیونها تُن سیمان، در نگاه اول نشانهای از توان صنعتی کشور به نظر میرسد، اما واقعیت آن است که این صنعت در عین سودآوری ظاهری، بار سنگینی بر دوش محیط زیست و منابع انرژی کشور میگذارد.