$(document).ready(function(){var imagesize=$(‘.img_center img’).width();if(imagesize= 700 ){$(‘.img_center’).addClass(‘smallImage’);}});
این نرخ در هفته پیش از آن ۲۳.۸۳ درصد بود و بنابراین در مقیاس هفتگی، ۰.۰۹ واحد درصد رشد کرده است؛ افزایشی که اگرچه از نظر عددی کوچک به نظر میرسد، اما در ساختار نرخهای پولی کشور میتواند حامل پیامهای مهمی درباره وضعیت نقدینگی شبکه بانکی و جهتگیری سیاست پولی باشد.
بررسی روند هفتههای اخیر نشان میدهد نرخ سود بینبانکی در یک محدوده نسبتاً فشرده اما در سطحی بالا در حال نوسان است.
بر اساس آمار بانک مرکزی، این نرخ در هفتههای گذشته بهترتیب ۲۳.۸۶، ۲۳.۸۵، ۲۴.۰۰، ۲۳.۹۹، ۲۳.۹۷، ۲۳.۹۱ و ۲۳.۸۱ درصد ثبت شده است. این الگو بهروشنی نشان میدهد بازار بینبانکی مدتهاست از محدودههای پایینتر فاصله گرفته و عملاً در کانال ۲۳ تا ۲۴ درصد تثبیت شده است؛ کانالی که بیضایی، انتظار کاهش محسوس نرخ سود بینبانکی بدون بهبود شرایط نقدینگی شبکه بانکی دشوار است. اگر تزریق منابع، مدیریت عملیات بازار باز یا سایر ابزارهای سیاست پولی بهصورت هدفمند و متناسب با شرایط شبکه بانکی انجام نشود، این نرخ میتواند برای مدتی طولانی در همین سطوح بالا باقی بماند.
استمرار این وضعیت، هرچند ممکن است به کنترل بیشتر تورم کمک کند، اما در مقابل میتواند هزینه تأمین مالی بانکها و بهتبع آن هزینه تأمین مالی بنگاهها را نیز بالا نگه دارد.
در مجموع، آمار جدید بانک مرکزی نشان میدهد بازار بینبانکی همچنان در وضعیت فشرده، کنترلشده و نزدیک به سقف کریدور سیاستی قرار دارد. افزایش اخیر نرخ به ۲۳.۹۲ درصد را باید نه یک جهش، بلکه نشانهای از تداوم سختی شرایط نقدینگی در شبکه بانکی دانست؛ شرایطی که اگرچه از بیثباتی جلوگیری کرده، اما هنوز نشانهای از تعدیل معنادار و پایدار در آن دیده نمیشود.