در تحلیل شیوه تنظیمگری فعالیت اندیشکدهها، میتوان نیت تدوینکنندگان آییننامه را خیرخواهانه فرض کرد؛ اما خیرخواهی، شرط کافی برای سیاستگذاری درست نیست. آنچه محل مناقشه است، «روش» انتخابشده برای مواجهه با نهاد اندیشه است.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو،صابر میرزایی، معاون پژوهش و توسعه مرکز همکاریهای تحول و پیشرفت ریاست جمهوری؛ در تحلیل شیوه تنظیمگری فعالیت اندیشکدهها، میتوان نیت تدوینکنندگان آییننامه را خیرخواهانه فرض کرد؛ اما خیرخواهی، شرط کافی برای سیاستگذاری درست نیست. آنچه محل مناقشه است، «روش» انتخابشده برای مواجهه با نهاد اندیشه است؛ روشی که نهتنها برای اندیشکدهها زیانبار است، بلکه در افق کلان، به تضعیف ظرفیت سیاستگذاری کشور میانجامد.