«سکوت نظامی» یا «آتشبس» چندین روز است که در جنوب شکسته شده است و الزامی ندارد تا شنیدن صدای آن در تهران منتظر بمانیم؛ زیرا اگر آخرین نقطه ایران در آبهای خلیج فارس نقطه آغاز سرزمین ما باشد، تمام خاک ایران تا دریای خزر، ساحل خلیج فارس است و ما همه ساحلنشینان این خلیج فارسی و ایرانی هستیم و جنگ در جنوب جنگ با همه ایران است.
خانه ملت – مطهره میرشکاری؛ «حمله جنگندههای دشمن به نقاطی از جنوب کشور»، «اصابت پرتابه ارتش آمریکایی با برخی مواضع نظامی و غیرنظامی در بوشهر»؛ «شنیده شدن صدای انفجار در نقاطی از بندعباس»، «شلیک پرتابه دشمن آمریکایی به قشم»، «تجاوز ارتش تروریستی آمریکا به پادگان ارتش بمپور در ایرانشهر» «حمله مجدد آمریکا به مرکز کنترل ترافیک دریایی چابهار»؛ «حمله شب گذشته آمریکا به یک سیلوی ذخیره گندم در هویزه»؛ اینها مشتی از خروارها خبری است که این روزها مردم ایران در شمال و غرب و شرق و مرکز میخوانند و ساحلنشینان خلیج فارس، از خرمشهر در جنوبیترین نقطه غربی کشور تا چابهار و ایرانشهر در شرقِ جنوب کشور؛ از جزیره نشیناسلح پنجه در پنجه اهریمن زمان، هر کجا که مبدأ و منزل پرتابههای دشمن است را زیر آتش گرفته و زیر آتش میروند و طبق قانون نانوشته جنگ، هر روز چند شهید تقدیم میهن میکنند؛ اما به نظر میرسد برای بعضیها که در نگاهشان مردم در جنگ شهید نمیشوند، بلکه جان خود را از دست میدهند؛ تا زمانی که شعاع شلیکهای دشمن به پایتخت نرسد؛ قرار است جنگ به اصابت پرتابههای دشمن به نقاطی از جنوب و شهرهای ساحل خلیج فارس تقلیل داده شود. در حالی که نه آن پرتابهها از تیرکمان پرتاب میشوند و نه آن نقاط واقعاً نقطهاند؛ آن پرتابهها موشک و بمبهای دشمناند و آن نقاط جان و مال و خاک ایرانمان.
باید پذیرفت آن «سکوت نظامی» که رهبر معظم انقلاب به جای «آتشبس» به آن اشاره فرمودند؛ شکسته شده است و الزامی ندارد تا شنیدن صدای آن در تهران منتظر بمانیم. ایران یک پیکر واحد است، وقتی جنوبش درد دارد، باید همه جای آن ناآرام باشد.
خبرنگار: مطهره میرشکاری