تشییع رهبر شهید، در این معنا، یک «بعثت جمعی» است؛ بعثتی که از دل خون شکل میگیرد و جامعه را از تماشاگر تاریخ، به کنشگر آن تبدیل میکند.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: در نگاه اول، تشییع رهبر شهید ممکن است یک واقعه سوگمحور تلقی شود؛ جمعیتی انبوه، اشک، اندوه و وداع. اما تجربه تاریخی انقلاب اسلامی نشان میدهد که برخی تشییعها، نه نقطه پایان، بلکه نقطه عطفند؛ لحظهای که جامعه از حالت تاثر عبور میکند و وارد مرحلهای تازه از خودآگاهی میشود. به همین دلیل است که واکنش ملت ایران به شهادت رهبران انقلاب، هرگز در چارچوب سوگواری صرف باقی نمانده است.
شعار محوری «باید برخاست» دقیقا بر همین تمایز تاکید دارد. برخاستن، نه بهمعنای یک حرکت هیجانی زودگذر، بلکه بهمثابه خروج از وضعیت تعلیق تاریخی است. تشییع رهبر شهید، در این معنا، یک «بعثت جمعی» است؛ بعثتی که از دل خون شکل میگیرد و جامعه را از تماشاگر تاریخ، به کنشگر آن تبدیل میکند. خون، در منطق انقلاب اسلامی، پایان راه نیست؛ آغاز مسئولیت است.