تاریخ انقلاب اسلامی، نه در تقویم که در بزنگاههای تاریخی و صحنه حضور حماسی مردم بازخوانی میشود. در میان این وقایع، «تشییع» به عنوان نقطه تلاقی عاطفه جمعی و بیعت سیاسی جایگاهی یگانه دارد.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: حضور میلیونی ملت در تشییع پیکر مطهر رهبر شهید، فراتر از یک سوگواری آیینی، در تداوم سنت انقلابی و در امتداد تشییع تاریخی حضرت امام خمینی (ره)، حامل پیامهای راهبردی عمیقی است که درک آن برای تحلیل وضعیت تمدنی انقلاب اسلامی ضروری است. تشییع رهبر شهید، صرفا آیینی برای بدرقه یک شخصیت نیست، بلکه تجدید بیعت تاریخی ملت با «خط سرخ ولایت» و اثبات تداوم سنت انقلابی در بستر ولایت محور انقلاب اسلامی است. مقایسه آن با تشییع امام خمینی (ره) نشان میدهد که انقلاب، فراتر از اشخاص، بر یک مکتب زنده و تمدنساز استوار مانده است.
نخستین خطای تحلیلی در مواجهه با چنین رویداد عظیمی، تقلیل آن به «هیجانهای لحظهای» یا «کنشهای عاطفی ناپایدار» است. اگر چه سوگواری، وجهی انسانی و برخاسته از مودت است، اما تحلیل راهبردی نشان میدهد که این حضور، واکنشی آگاهانه به یک خلأ یا تهدید نیست، بلکه «تصدیق استمراری» یک گفتمان است. این تشییع، یک «سرمایه اجتماعی تجدید شونده» است که در لحظات بحرانی، با پیوند خوردن میان ملت و مکتب ولایت، تضمین کننده امنیت ملی و ثبات تمدنی انقلاب میگردد. در واقع، این حضور، تجلی عینی «سرمایه نمادین» انقلاب است که در بسترهای حساس، به «قدرت سخت» تبدیل میشود. مقایسه تشییع تاریخی امام خمینی (ره) در سال ۱۳۶۸ با تشییع رهبر شهید، شباهتهای ساختاری و پیامهای تمدنی عمیقی را نمایان میسازد. در سال ۶۸، مردم برای حفاظت از «اصول بنا شده» و بیعت با خلف صالح امام به میدان آمدند. لیکن در تشییع رهبر شهید، تداوم همان «خط سرخ ولایت»، پیام «تداوم اصول در عین تحول» را مخابره میکند.