یک نویسنده گفت: در هر کوچه و خیابان این شهر، مردان و زنانی گمنام وجود دارد که در دفاع مقدس خدماتی ارائه دادهاند. حسین پورجلالی یکی از همان آدمهاست. کسی که بدون اسلحه با تمام توان خدمت کرد.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: وقتی از دفاع مقدس سخن به میان میآید، ذهن بسیاری از ما به سوی رزمندگانی میرود که در خط مقدم جبههها جنگیدند؛ اما روایت جنگ تنها به سنگرها و میدانهای نبرد محدود نمیشود. پشت هر عملیات، هزاران انسان گمنام حضور داشتند که در شهرها، بیمارستانها، مساجد و مراکز پشتیبانی، بیوقفه برای پیروزی و خدمت تلاش میکردند. ثبت خاطرات این افراد، تصویری کاملتر از آن روزهای سرنوشتساز پیش روی مخاطب قرار میدهد و نشان میدهد که دفاع مقدس، حاصل همدلی و مشارکت یک ملت بود. کتاب «سایههای کنار» نیز از همین زاویه به تاریخ نگاه میکند.
این اثر، مجموعه خاطرات حسین پورجلالی، یکی از چهرههای مردمی و اثرگذار اندیمشک را روایت میکند؛ مردی که از کودکی با بیماری فلج اطفال دستوپنجه نرم کرد، اما هیچگاه اجازه نداد محدودیت جسمی، مانعی برای فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی او باشد. او با تلاش و پشتکار به یکی از کشتیگیران شناختهشده شهرش تبدیل شد و در سالهای دفاع مقدس، هرچند امکان حضور در خط مقدم را پیدا نکرد، اما با ساخت مسجد مصطفی خمینی، راهاندازی گروه امداد مردمی و خدمترسانی به مجروحان در بیمارستانها، سهمی ماندگار در پشتیبانی جنگ ایفا کرد. پس از پایان جنگ نیز فعالیتهایش ادامه یافت و با هدایت هیأت کشتی اندیمشک و تربیت ورزشکاران جوان، نقش مهمی در تبدیل این شهر به یکی از قطبهای کشتی کشور داشت.