سبک سید متولی عبدالعال مبتنی بر ترکیبی از حزن اصیل شرقی، تحریرهای ریز و پیاپی، و پرشهای ناگهانی صوتی از پردههای بم به اوج بود که تا پیش از آن در اجرای هیچ قاری دیگری شنیده نشده بود.
به گزارش خبرنگار مهر،هنر تلاوت قرآن کریم در سرزمین مصر، فراتر از یک سنت مذهبی، تجلیگاه پیوند میان معنویت وحیانی و نبوغ موسیقایی است که نسل به نسل میان قاریان بزرگ جابهجا شده است. در پهنه این تاریخ درخشان و پرفراز و نشیب، هر از گاهی ستارگانی در آسمان تلاوت طلوع میکنند که نه تنها حافظان امین سنتهای پیشین هستند، بلکه با دمیدن روحی تازه در کالبد نغمات، کلیددار مکاتب نوین قرائت در جهان اسلام میشوند.
استاد شیخ سید متولی عبدالعال بیگمان یکی از برجستهترین، منحصربهفردترین و تأثیرگذارترین چهرههای نسل چهارم قاریان پس از عصر رادیوی مصر است. او با تکیه بر صوتی حزین، مقتدر، عمیق و برخوردار از مساحت صوتی شگفتانگیز، توانست سبکی مستقل و دیریاب را پایهگذاری کند که مرزهای جغرافیایی را درنوردید و قلب میلیونها متمسک به قرآن را در سراسر عالم، از قلب قاهره تا دوردستهای شرق آسیا و شهرهای مختلف ایران اسلامی تسخیر کرد. بررسی کارنامه این استاد فقید، سفری است به اعماق اصالت تلاوت بدوی ریف مصر و واکاوی خلاقیتهای لحنی که توانست مکتبی نو پدید آورد.