۱۹:۳۵ – ۱۱ تير ۱۴۰۵
همزمان با آیینهای وداع با رهبر شهید، نگاهها به سیرهای دوخته شده که در آن سفرهای استانی، ابزار اصلی برای ساختن پلهای وحدت در جامعهای چندصدایی بود.
باشگاه خبرنگاران جوان – خیابانهای مملو از جمعیت در مراسم تشییع، تنها صحنه بدرقه یک رهبر سیاسی نیست؛ این صحنه، بازتاب رابطهای است که طی سالها میان او و بدنه اجتماعی شکل گرفته بود. آیتالله سیدعلی خامنهای در طول رهبری خود کوشید تصویری از رهبری ارائه دهد که پشت درهای بسته تعریف نمیشود، بلکه در میدان و در میان مردم معنا پیدا میکند.
یکی از جلوههای برجسته این منش، سفرهای استانی بود. از سالهای ابتدایی دهه هفتاد تا سالهای بعد، سفر به استانهای مختلف به یک سنت ثابت در برنامههای او تبدیل شد. این سفرها صرفا بازدیدهای تشریفاتی نبود؛ در هر استان، دیدار با اقشار مختلف از کارگران و کشاورزان تا نخبگان دانشگاهی و خانوادههای شهدا در دستور کار قرار داشت. در این دیدارها، شنیدن مستقیم دغدغهها جایگاه ویژهای داشت.
در استانهایی با تنوع قومی و مذهبی، او بر مشترکات تاکید میکرد. در دیدار با مردم کردستان، سیستان و بلوچستان، خوزستان یا آذربایجان، همواره بر این نکته پافشاری داشت که تنوع فرهنگی نه تهدید، بلکه فرصت است؛ مشروط به آنکه در چارچوب هویت ملی و اسلامی تعریف شود. این رویکرد در زمانی مطرح میشد که برخی جریانهای رسانهای بیرونی بر طبل اختلافهای قومی میکوبیدند.
