کرمانشاه- موج انفجار شاید سقف سالن ورزشی را شکافته و حیاط مدرسه را با سنگهای کینه فرش کرده باشد، اما آینه قدیِ کارگاه و اراده دانشآموزان هنوز بیتَرَک و ایستادهاند.
خبرگزاری مهر – گروه استانها: لنز دوربینم در روزهای گذشته صحنههای تلخِ بسیاری از ویرانیِ فضاهای آموزشی در جریان جنگ رمضان را ثبت کرده بود؛ اما مقصدِ امروزِ ما، نامی داشت که خود به تنهایی بارِ معناییِ عظیمی را به دوش میکشید. برای تهیه گزارش میدانی و مستندنگاری از خسارتهای ناشی از حملهی کورِ ائتلاف صهیونیستی-آمریکایی، روانهی «هنرستان فنی و حرفهای نمونه دولتی شهدای هستهای» در شهر کرمانشاه شدیم. جایی که قرار است دستانِ سازندهی فردای این سرزمین در آن تربیت شوند.
پس از “text-align:center”>
این آینه به من، به مدیرِ مدرسه و به تاریخ میگوید که این آوارها ماندگار نیستند. روزیِ نهچندان دور، همین پسرهایِ هنرستانی که دستهایشان بویِ ساختن میدهد، برمیگردند. آنها سنگها را از حیاط جمع میکنند، سقفِ سالنِ ورزشی را از نو میسازند و در کنارِ همان ستونِ تَرَکخورده که نمادِ مقاومتشان است، دوباره الفبایِ آبادانیِ ایران را مشق خواهند کرد. خورشیدِ امید، فردا دوباره در این حیاط طلوع خواهد کرد و انعکاسِ آن در آینهی بیتَرَکِ کارگاه، از همیشه روشنتر خواهد بود.