صد سال پیش ، ستاره شناس ادوین هابل به طرز چشمگیری اندازه جهان شناخته شده را گسترش داد. در جلسه ای از انجمن نجوم آمریکایی در ژانویه سال 1925 ، مقاله ای که توسط یکی از همکارانش به نمایندگی از وی خوانده شده بود گزارش داد که سحابی آندرومدا ، که به آن M31 نیز گفته می شود ، تقریباً یک میلیون سال نوری از آن فاصله داشت – بیش از حد دورافتاده برای بخشی از شیری است. راه
کار هابل در را برای مطالعه جهان فراتر از کهکشان ما باز کرد. در قرن از زمان کار پیشگام هابل ، اخترشناسان مانند من آموخته اند که جهان وسیع است و حاوی تریلیون های کهکشان است.