۱۳:۴۵ – ۲۳ تير ۱۴۰۵
عباس زریاب خویی، پژوهشگری که قلمش میان فلسفه، تاریخ و ادبیات در حرکت بود و هر جا که مینوشت، اثری از دانش عمیق و نگاه نقادانهاش بر جای میماند.
باشگاه خبرنگاران جوان – در کوچه پس کوچههای شهر خوی، در ۲۲ تیرماه سال ۱۲۹۸ خورشیدی، کودکی چشم به جهان گشود که سالها بعد نامش به یکی از معتبرترین نامهای فرهنگ، تاریخ و اندیشه ایران بدل شد. عباس زریاب خویی، پژوهشگری که زندگی خود را وقف شناخت گذشته و فهم فرهنگ و روایت تاریخ کرد؛ مردی که قلمش میان فلسفه، تاریخ و ادبیات در حرکت بود و هر جا که مینوشت، اثری از دانش عمیق و نگاه نقادانهاش بر جای میماند.
سالهای کودکی
سالهای کودکی او در خوی و در خانوادهای سپری شد که گرچه سواد نداشتند، اما دین در آن جایگاهی ویژهای داشت. خانواده برای او فقط تنها یک مأمن عاطفی نبود بلکه نخستین مدرسه زندگی او به شمار میرفت چرا که عموی وی قرآن خواندن میدانست و همین سبب شد تا عباس زریاب در خردسالی به خواندن قرآن علاقه پیدا کند و به همین دلیل مادرش او را برای آموزش نزد آموزگار قرآن محلّه فرستاد. او از پنج تا هفت سالگی قرآن را فراگرفت و هنوز به نوجوانی نرسیده بود که با متون دینی و ادبیات کلاسیک انس پیدا کرد.