حدود یک قرن پیش ، دانشمندان در تلاش بودند تا آنچه را که به نظر می رسید یک تناقض در نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین است ، آشتی دهند.
این تئوری که در سال 1915 منتشر شد ، و قبلاً توسط فیزیکدانان و ریاضیدانان در سراسر جهان پذیرفته شده بود ، فرض می کرد که جهان استاتیک است – تغییر ناپذیر ، بی تحرک و تغییر ناپذیر. به طور خلاصه ، انیشتین معتقد بود که اندازه و شکل جهان امروز ، کم و بیش ، به همان اندازه و شکل خود همیشه بوده است.