در صنعت کشتیسازی، تنها تعداد محدودی از شناورها توانستهاند مرز میان مهندسی، طراحی صنعتی و فناوری را جابهجا کنند. کشتی SS Normandie یکی از همین نمونههای استثنایی بود؛ اقیانوسپیمایی که در دهه ۱۹۳۰ نه فقط بهعنوان یک وسیله حملونقل، بلکه بهعنوان نمادی از پیشرفت فناوری فرانسه شناخته میشد. در دورهای که رقابت میان کشورهای اروپایی برای ساخت سریعترین و مجللترین کشتی مسافربری به اوج خود رسیده بود، کشتی اقیانوسپیمای نرماندی استانداردهای تازهای را در زمینه طراحی بدنه، پیشرانه الکتریکی، معماری داخلی و ایمنی تعریف کرد.
کشتی نرماندی توسط شرکت فرانسوی Compagnie Générale Transatlantique یا همان French Line سفارش داده شد و مأموریت اصلی آن برقراری مسیر منظم میان بندر لو آور فرانسه و نیویورک بود. با طول بیش از ۳۱۳ متر و تناژ بیش از ۸۳ هزار تن، نرماندی هنگام آغاز فعالیت خود بزرگترین کشتی مسافربری جهان محسوب میشد.
در کنار ویژگیهای فنی، طراحی داخلی کشتی نیز توجه بسیاری از معماران و طراحان صنعتی را جلب کرد. سبک آرت دکو که در آن دوران محبوبیت فراوانی داشت، تقریباً در تمام بخشهای کشتی دیده میشد و نرماندی را به یک نمایشگاه شناور از هنر و فناوری تبدیل کرده بود.
کشتی اقیانوسپیمای نرماندی تنها شش سال در مسیرهای مسافربری اقیانوس اطلس فعالیت کرد، اما در همین مدت کوتاه چند دستاورد مهم را به ثبت رساند. این کشتی در سال ۱۹۳۵ رکورد عبور از اقیانوس اطلس را شکست و برای نخستین بار روبان آبی را برای فرانسه به دست آورد.