۱۵:۵۵ – ۲۶ تير ۱۴۰۵
از نگاه رهبر شهید، وحدت یک تاکتیک سیاسی یا مصلحتی زودگذر نبود؛ بلکه اصلی برخاسته از قرآن و تکلیفی شرعی بود.
باشگاه خبرنگاران جوان – پاییز سال ۱۳۵۶ بود. ایرانشهر، شهری در جنوبشرق ایران؛ شهری که دیوارهای اختلاف پیش از آنکه خیابانهایش را از هم جدا کند، دلهای مردمش را از یکدیگر دور کرده بود. مسجد شیعیان تعطیل بود و هر گروه، نماز خود را در مسجدی جداگانه اقامه میکرد. صدای اذان یکی بود، اما صفها از هم فاصله داشتند.
در همین روزها، طلبهای جوان به حکم تبعید، قدم به این شهر گذاشت. اما او تبعید را پایان راه ندید؛ آغاز یک مأموریت دید. پیش از آنکه به فکر جایگاه خود باشد، جامعه را شناخت. فهمید زخمی که امت اسلامی را رنج میدهد، فقط فقر یا عقبماندگی نیست؛ تفرقه است. اگر اسلام قرار است دوباره عزت خود را بازیابد، نخستین گام، ساختن پلی میان دلهایی است که سالها از هم فاصله گرفتهاند.