موسسه امام موسی صدر
این کتاب به معرفی طرحی درباره رویکرد «دین دیالوگی» در اندیشه امام موسی صدر میپردازد و هدف آن نشان دادن اهمیت گفتوگو در زیست مومنانه و تعامل اجتماعی است. در این دیدگاه، گفتوگو شیوهای نو و ضروری برای به رسمیت شناختن دیگران، افزایش همدلی، مسئولیتپذیری و حل مسائل اجتماعی است. با توجه به چندفرهنگی بودن جهان امروز، گفتوگوی بینالادیانی و بینفرهنگی ضرورتی اجتنابناپذیر است و به تقویت احترام، مدارا و همزیستی مسالمتآمیز کمک میکند، هرچند موانعی مانند بیاعتمادی، انحصارگرایی و محدود شدن گفتوگو به نخبگان بر سر راه آن وجود دارد.
در ادامه، الهیات دیالوگی بهعنوان رویکردی نوین معرفی میشود که بر گفتوگوی مستمر، فهم متقابل و جستوجوی مشترک حقیقت تأکید دارد، نه برتریجویی دینی. این رویکرد با پذیرش تکثر دینی و فرهنگی، به دنبال تعمیق مسئولیت اخلاقی و همزیستی فروتنانه با «دیگری» است. همچنین، الهیات دیالوگی از منظر هستیشناختی بر هویت ارتباطی انسان و از منظر جامعهشناختی بر نقش گفتوگو در حل مسائل اجتماعی تأکید میکند و اندیشه و عملکرد امام موسی صدر نمونهای از این نوع دینداری معرفی میشود.