استاد دانشگاه آزاد گفت: تصویرسازی اغراقآمیز از بارورسازی به عنوان «معجزهای برای فرار از خشکسالی»، مسئولان و مردم را از اصلاحات ساختاری نظیر تغییر الگوی کشت و بازچرخانی آب غافل میکند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از معاونت علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی، صدرالدین متولی استادتمام گروه جغرافیا دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور در نخستین جلسه از سلسله نشستهای مناظره معاونت علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی با عنوان «کارآمدی علم جغرافیا در کشور» و با محور «آیندهپژوهی و بازآفرینی سکونتگاههای انسانی با رویکرد فناوری(چالش باروری ابرها و تغییرات اکولوژیکی) اظهار کرد: در قرن بیستویکم، سکونتگاههای انسانی با بحرانهای پیچیدهای مواجه شدهاند؛ بحرانهایی همچون کمبود آب، خشکسالیهای پیدرپی، افزایش دما، ریزگردها و مهاجرت اقلیمی. این شرایط موجب شده بسیاری از دولتها به فناوریهای مداخلهگر در اقلیم روی آورند. بارورسازی ابرها یکی از مهمترین این فناوریهاست که با هدف افزایش بارندگی و مدیریت موضیح داد: اگر سکونتگاهها برای تأمین آب به فناوریهای مهندسی اقلیم وابسته شوند، تابآوری طبیعی آنها کاهش مییابد. در چنین شرایطی سکونتگاههای انسانی به سامانههای فناورانه وابسته میشوند، مدیریت سنتی منابع آب تضعیف میشود و هرگونه اختلال فناوری میتواند بحرانآفرین باشد.
وی با اشاره به «پیامدهای ژئوپلیتیکی و امنیت محیطی» به عنوان هشتمین پیامد بارورسازی ابرها تأکید کرد که یکی از مهمترین پیامدهای آینده، احتمال بروز «تنشهای اقلیمی» است؛ اگر کشوری تصور کند که باروری ابرها در منطقهای موجب کاهش بارندگی در منطقه دیگر شده است، احتمال اختلافات سیاسی، بحرانهای مرزی و منازعات آبی افزایش مییابد و این مسئله مستقیماً بر امنیت سکونتگاههای انسانی اثر خواهد گذاشت.