
به گزارش خبرنگار ایبنا، جستوجوی منشأ تورمهای سهرقمی آرژانتین در شوکهای مقطعی یا افزایش قیمت چند کالا، مسیری جز بیراهه نیست. نگاهی به تاریخ اقتصادی این کشور نشان میدهد بخش مهمی از تورم، حاصل سالها توسل دولتها به بانک مرکزی برای تأمین کسری بودجه بوده است. از سوی دیگر، اتکای تأمین ارز به صادرات کشاورزی، اقتصاد آرژانتین را در چرخهای معیوب از کمبود ارز، کاهش ارزش پزو و تورم گرفتار کرده بود.
دولتها برای مهار این روند بارها به کنترل قیمت و دستمزد، تثبیت نرخ ارز و تغییر سیاستهای پولی روی آوردند؛ اقداماتی که برای مدتی از سرعت تورم میکاستند، اما ناترازیهای اصلی اقتصاد را برطرف نمیکردند. تداوم این وضعیت به ابرتورم سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ و در نهایت به نکول بدهی و فروپاشی اقتصادی سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ انجامید.
