امروزه شکل گیری هویت اینترنتی و مجازی اگرچه می تواند فرصت بی نظیری برای رشد ذهنی فرزندان باشد؛ اما لازم است مخاطرات آن از سوی خانواده ها و مسوولان مورد توجه قرار گیرد، چراکه کودکان، پاک، کنجکاو و بی تجربه هستند و آن چه می بینند و بازی می کنند را باور می کنند، در این میان به تدریج ماسک های غیر واقعی از دنیا، برای آنها ایجاد می شود، ارتباط با آدم های غیر واقعی، شکل می گیرد، با اتفاق های سیاه و سفید درگیر می شوند و در نهایت جهان بینی مخملی و خمیری به سراغشان می آید که پر رنگ و لعاب است؛ اما هر روز تغییر می کند.
به گزارش سیتنا، طیبه بیدخام، کارشناس ارشد علوم ارتباطات در نگاه ویژه شماره 28 ماهنامه نسل چهارم نوشت: یادم نمی آید درست از چه زمانی فرزندم با تلفن همراه و بازی های اینترنتی آشنا شد، هرچه بود جذابیت بود و هیجان، مخصوصا در مهمانی ها و مراسم خانوادگی که ورجه وورجه هایش صدای مسن ترها را در می آورد که در این شرایط مجبور می شدیم تلفن همراه به دست او بدهیم تا بازی کند و سرگرم شود؛ بعد هم سرکی بکشد در کانال ها و شبکه های اجتماعی، بعضی وقت ها هم وجدانمان بیدار می شد که ممکن است ضررهایش بیش از فایده اش باشد؛ اشتباه است یا درست نمی دانم، اما در این مراسم ها که برای دورهمی های فامیلی و حال و احوال کردن ایجاد می شوند چشم که می اندازی با کودکان زیادی مواجه می شوی که با تبلت و یا تلفن همراه مشغول هستند وآنهایی هم که این وسایل را ندارند؛ کنار بقیه جمع شده اند و با حسرت نگاه می کنند که بازی به کجا رسید.