خبرگزاری میزان – در حالی که بحرانهای حقوق بشری و بشردوستانه در سراسر جهان در پی بیتوجهی سازمانها و سازوکارهای تعیینشده جهت رسیدگی به این بحرانها و مانعتراشی مدعیان حقوق بشر جهت حلوفصل بحرانهای یادشده، در مسیر وخامت بیشتر حرکت و نگرانیها از مخاطرهآمیز شدن شرایط را تشدید میکنند، ابزارسازی و سلاحسازی اصول، مفاهیم، سازوکارها و تقدیر از حقوق بشر با هدف اعمال فشار بر کشورهای مستقل افزایش مییابند.
جنگ غزه هشت ماهه شد، مرزهای اروپا و آمریکا بیش از هر زمانی قتلگاه مهاجران و پناهجویان هستند، درگیریهای نظامی و قحطی متعاقب آنها از آفریقاییها، جمعیت بسیار آسیبپذیر و در معرض خطر مرگ ساخته است، اعتراضها در مراکز دانشگاهی غربی با نظامیترین روشها از طریق مسلحترین پلیسهای جهان سرکوب میشوند، شکنجههای قرون وسطایی در زن جایزه هاول باشد!
نگاه واقعگرایانه به نکته یادشده آشکار میکند که سازماندهندگان و حامیان مالی جایزه هاول آگاهانه از تقدیر معترضان خلاق در کشورهای غربی که جمعیت قابل توجهی نیز هستند، خودداری میکنند، چراکه به درستی میدانند که تقدیر از این اعتراضها به گسترش دامنه آنها منجر میشود؛ پس درصدد هستند تا جمعیت بهاصطلاح خلاق معترض را در کشورهایی رصد کنند که پیشتر در فهرست سوءاستفاده با ابزارهای حقوق قرار داده شدهاند.