۱۴۰۳/۰۶/۰۹
به گزارش روزپلاس، آگوست ۱۹۷۸ مطابق با شهریورماه ۱۳۵۷، یعنی پنج ماه مانده به پیروزی انقلاب اسلامی ایران، رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان امام موسی صدر از سفر دو روزهاش به سوریه بازگشت و بعدازظهر یک روز تابستانی به قصد دیدار با معمر قذافی حاکم لیبی با وساطت هواری بومدین رئیس جمهور الجزایر که چهار ماه پس از این اتفاق به طرز مشکوکی درگذشت، عازم لیبی شد .۱۸ روز بعد، ۲۱ شهریور ۱۳۵۷ روزنامههای لبنانی و کل خاورمیانه تیتر زدند: «امام صدر کجاست؟». مردم لبنان به خیابانها ریختند. همه از هر گروه و دین و مذهب و از هر جای لبنان، آشفته و سرگشته آمده بودند تا به دنبال امام گم گشده شأن بگردند. بی خبریای که چهل و شش سال ادامه دارد.
سید موسی صدر، چهاردهم خرداد ۱۳۰۷ در قم و خاندانی متولد شد که به تعبیر خود او اجدادش، در دوران خود سرآمد علم و جهاد و اجتهاد و خدمت به خلق خدا بودهاند. او در نوجوانی تحصیلات حوزوی خود را آغاز کرد و با گذراندن دروس خارج در قم و نجف، به قوه استنباط و اجتهاد دستیافت. او در درس آیات بروجردی، محقق داماد، امام خمینی، سید محمد حجت، حکیم، خویی و علامه طباطبایی حضور مییافت. همچنین با تحصیل در رشته «حقوق در اقتصاد» در دانشگاه تهران، از نخستین طلاب حوزه علمیه قم بود که تحصیلات دانشگاهی نیز داشت.او به همراه تعدادی دیگر از فضلای حوزه علمیه قم نظیر آیات مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، موسوی اردبیلی و واعظ زاده خراسانی نخستین مجله رسمی حوزه علمیه با عنوان «مکتب اسلام» را با حمایتهای آیتالله بروجردی تأسیس و منتشر کرد.