۱۴۰۴/۰۲/۱۲
فاطمه «حسونه» نه فقط یک عکاس، که روحی بود رها در کالبد زمان، دختری که زیبایی را در دل زشتیها میجست و فریاد را در سکوتِ مرگبار غزه به تصویر میکشید.
به گزارش روزپلاس، در جغرافیای خون و آتش، جایی که هر طلوع آفتاب با بوی باروت و خاکستر میآمیزد، دختری بالید که چشمانش آینه تمامنمای حقیقت بود؛ فاطمه حسونة. او نه فقط یک عکاس، که روحی بود رها در کالبد زمان، دختری که زیبایی را در دل زشتیها میجست و فریاد را در سکوتِ مرگبار غزه به تصویر میکشید.
فاطمه در بهاریترین روزهای آوریل سال ۱۹۹۹، در آغوش غزهای متولد شد که از همان آغاز، با کابوس اشغال و محاصره دستوپنجه نرم میکرد. کودکیاش در میان کوچههای تنگ و خانههای نیمهویران گذشت؛ خانههایی که هر شب، با لالایی بمبها و موشکها به خواب میرفتند. اما قلب فاطمه، تسلیم سیاهی نشد؛ او در دلِ تاریکی، روزنهای به نور مییافت و با چشمان کنجکاوش، قصههای ناگفتهی شهرش را میشنید.
