۱۴۰۴/۰۲/۲۷
به گزارش روزپلاس، در تاریخ معاصر، گروههای مسلح و شبهنظامی بسیاری در خاورمیانه فعالیت کردهاند که هر یک در پی تحقق اهداف سیاسی و اجتماعی خود بودهاند. یکی از این گروهها، حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) است که در دهههای گذشته در کانون توجهات جهانی قرار داشته و تأثیرات عمیقی بر تحولات سیاسی و اجتماعی منطقه بخصوص ترکیه گذاشته است. با این حال، در سالهای اخیر، تحولات قابل توجهی در راهبرد و استراتژی این گروه رخ داده است. اعلام انحلال پ.ک.ک، به عنوان یک نقطه عطف در تاریخ این گروه، بیانگر تغییرات اساسی در رویکردها و روشهای مبارزاتی آن است.
این تصمیم، ناشی از مجموعهای از عوامل داخلی و خارجی است که به تدریج موجب شکلگیری یک فضای جدید در عرصه سیاسی و اجتماعی کردها شده است. از یک سو، فشارهای بینالمللی و تغییرات در سیاستهای کشورهای منطقه، و از سوی دیگر، تحولات درونگروهی و تغییرات در نگرش اعضای پ.ک.ک به روندهای سیاسی، این انحلال دامن زده است.
پروفسور «دنیز اولکه کایناک» مشاور رئیس دانشگاه اسکودار و استاد علوم سیاسی و روابط بین الملل در ترکیه و عضو مرکز تحقیقاتی دانشگاه آکسفورد در گفتگو با خبرنگار سایت ترکی (استانبولی) ۶ عامل مهم در انحلال پ-ک-ک را به شرح ذیل تشریح کرد.