۱۴۰۵/۰۴/۰۲
به گزارش روزپلاس، بدمینتون ایران در سالهای اخیر فراز و فرودهای مختلفی را تجربه کرده است ولی آنچه در فصل گذشته بیش از هر موضوع دیگری جلب توجه کرد شکاف آشکار میان فعالیتهای باشگاهی و عملکرد بخش ملی این رشته بود. از یک سو لیگ برتر بدمینتون با رقابت نزدیک تیمها، حضور حامیان مالی و افزایش انگیزه بازیکنان به یکی از جذابترین دورههای خود رسید و از سوی دیگر تیم ملی و ملیپوشان این رشته با کمبود برنامههای بینالمللی، بلاتکلیفی و نبود چشمانداز مشخص مواجه شدند.
نگاهی به وضعیت فعلی ملیپوشان نشان میدهد که بخش مهمی از سرمایه انسانی بدمینتون کشور در شرایطی قرار گرفته که نه تنها فرصت کافی برای حضور در مسابقات معتبر بینالمللی در اختیار ندارد بلکه از نظر برنامهریزی نیز با ابهامهای فراوانی روبهرو است. ورزشکارانی که سالها برای رسیدن به سطح اول بدمینتون کشور تلاش کردهاند اکنون با تقویمی مواجه هستند که در آن خبری از اعزامهای مستمر، تورنمنتهای رنکینگدار و مسابقات تدارکاتی نیست.
بهای سنگین دوری از رقابتهای بینالمللی