قدرش را ندانستیم…

می‌گویند گاهی اشک، تنها راه معافیت از حسرت است؛ همان‌گونه که اشک‌های مردم در آستان رضا، به زبان اعتراف افتاده‌اند؛ اعترافی از نوع «کاش قدرش می‌دانستیم»، در میان دریایی از دلدادگانی که حالا با گریه، عهد دوباره می‌بندند.

می‌گویند گاهی اشک، تنها راه معافیت از حسرت است؛ همان‌گونه که اشک‌های مردم در آستان رضا، به زبان اعتراف افتاده‌اند؛ اعترافی از نوع «کاش قدرش می‌دانستیم»، در میان دریایی از دلدادگانی که حالا با گریه، عهد دوباره می‌بندند.

پنج‌شنبه, 25 تیر 1405 ,05:47

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «هرمز»؛ گاهی یک خبر، تنها یک خبر نیست؛ بغضی است که بر گلوی یک ملت می‌نشیند، اشکی است که بی‌اختیار از چشم‌ها جاری می‌شود و داغی است که تا سال‌ها در حافظه تاریخ باقی می‌ماند.

خبر شهادت رهبر شهید نیز چنین بود؛ واقعه‌ای که قلب میلیون‌ها ایرانی را به درد آورد و موجی از اندوه، دلدادگی و همدلی را در سراسر کشور برانگیخت.

از همان نخستین ساعات انتشار این خبر، مردم از هر قشر و سلیقه، با زبان اشک، دعا و دلتنگی، ارادت خود را به مردی ابراز کردند که عمر خویش را در مسیر عزت، استقلال و سربلندی ایران اسلامی سپری کرده بود.

منبع  : سایت خبری هرمز

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *