به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مهدویت در کلام امام باقر (ع) از جایگاهی محوری برخوردار است و ایشان برای تبیین ابعاد گوناگون آن، از جمله غیبت و فلسفه آن، بشارت ظهور و ویژگی های یاران امام مهدی (عج)، به تفسیر و تأویل آیات قرآن کریم پرداختند.
بنابر روایت الشیعه، این مقاله با دسته بندی و تحلیل محورهای مهم مهدویت در کلام امام باقر (ع)، به بررسی این تأویلات و پیوند عمیق قرآن و مهدویت می پردازد.
بشارت به ظهور و قیام امام مهدی (ع)
بشارت به ظهور امام مهدی (عج)، یکی از موضوعاتی است که در باب مهدویت در کلام امام باقر (ع) بدان اشاره شده و آن حضرت در موارد مختلف بدان تصریح کرده است؛ مانند آیه «وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِینٍ»[1]. آن حضرت فرمودند: «منظور از “نباء” در این آیه خبر از هنگام خروج قائم است و منظور از “یوم الدین” در آیه «و الَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ»[2] روز خروج امام قائم(عج) است و منظور از آمدن حق و رفتن باطل در آیه «قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ ا
[44] قمی، تفسیر قمی، ج2، ص104.
[45] اسرا/5.
[46] عیاشی، کتاب التفسیر، ج2، ص56-61.
فهرست منابع
قرآن کریم.
ابوحمزه ثمالی، ثابت بن دینار، تفسیر قرآن الکریم، بیروت، دارالمفید، 1420ق.
حسینی استرآبادی، سید شرف الدین، تأویل الآیات الظاهرة فی فضائل العترة الطاهرة، قم، انتشارات جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1409ق.
خصیبی، حسین بن همدان، الهدایه الکبری، بیروت، موسسه البلاغ للطباعه، 1411ق.
ابن بابویه، محمدبن علی (شیخ صدوق)، الخصال، ترجمه مدرس گیلانی، تهران، نشر جاویدان، 1352ش.
عیاشی، محمد بن مسعود، کتاب التفسیر، تهران، اعلمی، 1417ق.
طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه حسین کریمیان، تهران، نشر دانشگاه، 1372ش.
قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، قم، دارالکتاب، 1409ق.
کلینی رازی، محمد بن یعقوب، الکافی، 8ج، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365ش.
نعمانی، ابراهیم، الغیبه، تهران، مکتبه الصدوق، 1397ق.
منبع اقتباس: عبدی چاری، مرتضی، سیر تطور دیدگاه مفسران درباره آیات مهدویت، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ، 1400ش، ص 85-94.