۱۴۰۴/۰۴/۱۶
به گزارش روزپلاس، در دهه 70 و 80 میلادی، عراق یکی از پیشرفتهترین نظامهای آموزشی و علمی در جهان عرب را دارا بود. دولت وقت این کشور، با تکیه بر درآمدهای نفتی، سرمایهگذاری گستردهای در حوزه آموزش، بهداشت و توسعه فناوری انجام داد. بههمین دلیل نیز مدارس و دانشگاههای عراق در آن دوران از سطح علمی بالایی برخوردار بودند و میزبان اساتید برجسته داخلی و بینالمللی بودند. دولت بغداد با اعزام دانشجویان عراقی به کشورهای غربی و جذب تکنولوژیهای نوین، تلاش داشت این کشور را به قطب علمی و صنعتی منطقه تبدیل کند. برنامهریزی دقیق آموزشی، سوادآموزی گسترده و گسترش زیرساختهای علمی، تصویر یک کشور در حال پیشرفت را از عراق ارائه میداد.
این شکوفایی، اما به مرور با آشکار شدن پیامدهای مخرب ورود عراق به جنگ با ایران و کویت در اوایل در دهه 90 در کنار اعمال تحریمهای بینالمللی و اشغال نظامی این کشور در سالهای 1991 و 2003 توسط ایالات متحده آمریکا از بین رفت. از طرفی نیز نظام روی کارآمده جدید عراق که توسط آمریکاییها پایهریزی شد نه تنها عامل بازگشت مجدد عراق به دوران اوج رشد علم و فناوری نشد، بلکه به دلیل ضعفهای سیستماتیک این نظام، شرایط با وقوع جنگهای داخلی و ظهور و بروز پدیده تروریسم، رو به وخامت نهاد.
علاوه بر این دلایل دیگری چون فساد و ضعف مدیریتی نیز سبب شد تا عراق در حوزه علم و فناوری از کشورهای مختلف جهان به ویژه کشورهای منطقه غرب آسیا عقب بماند. درعینحال ایالات متحده آمریکا با هدف افزایش نفوذ نرم، گسترش ارزشهای آمریکایی در جامعه عراق و نیز بهبود تصویر آمریکا از یک کشور اشغالگر به یک کشور دوست و عامل توسعه در میان افکار عمومی عراق، اقدام به استفاده از این عقبماندگی در حوزه فناوری نمود.