خبرگزاری میزان – صلح در دعوا روشی جایگزین حکم برای فیصله دعوا است، که در چند ساله اخیر سیاست قوه قضاییه همواره دعوت مردم به صلح در راستای کیفرزدایی بوده است چرا که سازش در پروندهها موجب کینهزدایی از دل طرفین پرونده میشود و میل به انتقام شخصی را در افراد کم میکند.
در قرآن هم در آیه ۹ سوره حجرات «وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ» همواره توصیه کرده که اگر میان دو گروه از مومنان اختلاف (جنگ) رخ داد، آنها را به صلح دعوت کنید.
با این تفاسیر میتوان گفت صلح و سازش باید ابتدا در دستور کار باشد و اگر حاصل نشد به سراغ احکام دادگاه رفت.