۱۴۰۴/۰۵/۳۰
به گزارش روزپلاس، تصمیم آلمان برای توقف ارسال تسلیحات به اسرائیل در میانه جنگ غزه، نه فقط یک اقدام حقوقی یا دیپلماتیک، بلکه بازتاب مستقیم فشار افکار عمومی و اعتراضات گسترده به قحطی، محاصره و کشتار غیرنظامیان فلسطینی است. صحنههایی از مرگ کودکان بر اثر گرسنگی و حملات مکرر به مناطق مسکونی، در داخل آلمان موجی از اعتراضات مدنی، تجمعات دانشجویی و کارزارهای حقوق بشری ایجاد کرده که دولت برلین دیگر نمیتوانست آن را نادیده بگیرد. تصمیم برلین را می توان از سه زاویه مورد تحلیل و بررسی قرار داد؛ تعهدات حقوق بین الملل، ملاحظات سیاست خارجی آلمان و پیامدهای آن بر مناسبات آلمان و اسرائیل
۱. بعد حقوقی و تعهدات بینالمللی
آلمان عضو معاهده تجارت تسلیحات (ATT) و امضاکننده کنوانسیونهای ژنو است. هر ۲ معاهده بهصراحت کشورها را موظف میکنند از صادرات سلاحی که میتواند در کشتار غیرنظامیان یا نقض فاحش حقوق بشر بهکار رود، خودداری کنند. تداوم صادرات تسلیحات آلمان با وجود گزارشهای سازمان ملل و نهادهای بشردوستانه به اسرائیل میتوانست نقض آشکار این تعهدات باشد. تصمیم برلین از این منظر دیرهنگام، اما اجتنابناپذیر بود.