14 تير 1405

دریایی از اشک و عشق میلیونی، صبح امروز در مصلای امام خمینی (ره) به هم ریخت تا آخرین نماز را بر پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی اقامه کند؛ نمازی که نه فقط تهران، که تمام ایران با تمام لهجهها، رنگها و نغمههایش در آن شرکت داشت.
فاطمه پناهی- صبح روز یکشنبه ۱۴ تیرماه ۱۴۰۵، خورشید از تابیدن بر تهران شرم داشت. انگار شهر در سکوتی باشکوه، نفس حبس کرده بود تا مردم با ندای «اللهاکبر» نمازشان، پیکر پاک رهبر شهیدشان را بدرقه کنند. صدای پیچیده در مصلای تهران، صدای دلتنگی و حسرت بود، ضربان دلهای میلیونی بود که در این صبح سوگوار، برای وداع با پدری که سالها پناهشان بود، به هم نزدیک میشدند.
مردم از آن سوی کویرهای داغ و از بلندای البرز، از کرانههای نیلگون خزر و از گرمای سوزان جنوب، از کوچهپسکوچههای شهرهای کوچک تا شلوغی پایتخت، همه یکصدا و یکدل، راهی تهران شدند.
