
رژیم صهیونیستی در ۱۰ آگوست (۱۹ مرداد) بهطور عمدی ۵ خبرنگار را در شهر غزه به شهادت رساند؛ این خبرنگاران عبارتند از انس الشریف، محمد قریقع، ابراهیم ظاهر، محمد نوفل و مؤمن علیوه. آنها در چادری در خارج از بیمارستان الشفاء مشغول به کار بودند که رژیم صهیونیستی آنها را در یک حمله هدفمند به شهادت رساند.
ارتش رژیم صهیونیستی به این کشتارها اعتراف کرد و به دروغ مدعی شد که الشریف از فرماندهان حماس بوده است.
به مدت ۲۲ ماه، جامعه بینالمللی شاهد قتل سیستماتیک روزنامهنگاران توسط اسرائیل بوده و آن را تلفات قابل قبول در یک جنگ عادلانه نامیده است.
قانون واضح است؛ جرم آشکار است؛ اما، رژیم صهیونیستی با طرح ادعاهای واهی علیه خبرنگاران، هر خبرنگار فلسطینی را به یک هدف مشروع تبدیل کرده است. این الگو تکرار میشود، زیرا اجازه داده شده که به یک روال تبدیل شود.
رژیم صهیونیستی ورود خبرنگاران بینالمللی به غزه را ممنوع میکند و تنها صداهای فلسطینیها را برای مستندسازی نسلکشی باقی میگذارد. سپس، بهطور نظاممند، آن صداها را از بین میبرد، درحالی که جهان به جای مطالبه پاسخگویی، در مورد توجیهپذیر بودن این اقدام بحث میکند.
