با وجود اینکه گرسنگی یکی از سلاحهای پرکاربرد در جنگ است، هنوز هم بهعنوان رنجی اجتنابناپذیر و نه خشونتی عمدی تلقی میشود.
به گزارش الجزیره، در سپتامبر ۱۹۴۳، بنگال در چنگال قحطی ساخته دست بشر گرفتار شد که هر هفته جان هزاران نفر را میگرفت؛ هند، که هنوز تحت استعمار انگلیس بود، در سال ۱۹۳۹ بهعنوان تامینکننده نیرو، صادرات و اعتبار و بهعنوان یک صحنه استراتژیک در نبرد متفقین علیه ژاپن وارد جنگ جهانی دوم شد.
در سال ۱۹۴۲، مقامهای استعماری سیاست اصلاحشده «زمین سوخته» را در سراسر آسام، بنگال، بیهار، اوریسا و بخشهایی از مدرِس اعمال کردند و به ارتش دستور دادند که ذخایر غذایی را نابود یا از بین ببرند و مسیرهای حملونقل جادهای، ریلی، رودخانهای و دریایی را غیرفعال کنند؛ این سیاست که ظاهرا با هدف مسدود کردن دسترسی ژاپن به منابع انجام میشد، میلیونها غیرنظامی را بدون غذا گذاشت.