
اصفهان-گزارش حاضر از پشت درهای بسته اتاق درمان میگوید، جایی که روانشناسان با مشکل «فرسودگی شغلی» مواجه هستند.
خبرگزاری مهر، گروه استانها- کوروش دیباج: فرسودگی شغلی در میان روانشناسان طی سالهای اخیر به یکی از موضوعات کمتر دیده شده در حوزه سلامت روان تبدیل شده است؛ موضوعی که در ظاهر کمتر درباره آن سخن گفته میشود اما در لایههای عمیق حرفه درمانگری حضور دارد.
روانشناسان به عنوان متخصصانی که روزانه با رنجهای روانی، بحرانهای فردی و آسیبهای اجتماعی افراد مواجه هستند در معرض فشارهای روانی مداوم قرار دارند. در حالی که انتظار عمومی از این گروه حرفهای آن است که همواره در موقعیت تعادل روانی قرار داشته باشند،ای ناشی از کار درمانی محدود نمیشود. عوامل ساختاری مانند نبود نظام منسجم سوپرویژن، چالشهای اقتصادی، فقدان پوشش بیمهای خدمات روانشناختی و کمبود پژوهشهای بومی در این حوزه از جمله عواملی هستند که میتوانند این فرسودگی را تشدید کنند.
در شرایطی که مسائل مرتبط با سلامت روان در جوامع معاصر اهمیت فزایندهای پیدا کرده، توجه به وضعیت حرفهای و روانی درمانگران به عنوان ارائهدهندگان اصلی این خدمات ضرورتی انکارناپذیر به شمار میرود. تقویت زیرساختهای حمایتی، توسعه پژوهشهای علمی و ایجاد سازوکارهای حرفهای برای حمایت از روانشناسان میتواند گامی مهم در مسیر ارتقای نظام سلامت روان در کشور باشد.
