ثبت سود خالص ۱.۱ میلیارد دلاری شرکت «بروج» در سال ۲۰۲۵، در نگاه اول یک پیروزی تمامعیار برای استراتژی صنعتی امارات به نظر میرسد، اما نگاهی عمیقتر به لایههای زیرین بازار نشان میدهد که این غول پتروشیمی در محاصره رقبایی است که با «سلاح قیمت» به جنگ کیفیت رفتهاند. بروج در حالی به حاشیه سود ۱۹ درصدی دست یافته که بازار پلیمرهای جهان، بهویژه در شرق دور، با فشار بیسابقه عرضهکنندگان ارزانفروش از روسیه، ایران و واحدهای جدید زغالسنگمحور چین مواجه است. سوال اساسی اینجاست؛ بروج تا چه زمانی میتواند با تکیه بر «پریمیوم قیمتی»، شکاف هزینه تمامشده خود را با رقبایی که محصولاتشان را با تخفیفهای دورقمی عرضه میکنند، جبران کند؟
۵.۴ میلیون تنی، رکورد تازهای ثبت کرد، اما حفظ این سهم بازار بدون هزینه نبوده است. در حالی که رقبای ایرانی به دلیل محدودیتهای تحریمی و نیاز مبرم به ارزآوری، پلیمرهای خود را در بازارهای چین و هند با دیسکانتهای سنگین عرضه میکنند، بروج مجبور شده است برای حفظ پریمیوم ۲۲۴ دلاری در پلیاتیلن، سرمایهگذاری سنگینی روی شبکه لجستیک و خدمات پس از فروش انجام دهد.