تاریخ جهان گواهی بر این حقیقت است که در زمان جنگها، نخستین قربانی، حقیقت است. روز جهانی آزادی مطبوعات که هر ساله در سوم ماه می گرامی داشته میشود، ریشه در اعلامیه تاریخی ویندهوک دارد.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: در ماههای اخیر که تجاوز نظامی غیرمشروع اسرائیلی-آمریکایی به کشورمان را تجربه کردیم، بستر وسیعی برای بازخوانی مفاهیم آزادی بیان و حقوق بشر از نگاه مدعیان آن! ایجاد شد. بررسی مکانیسمهای سانسور در رسانههای اسرائیلی از این حیث حائز اهمیت است که این رژیم همواره مدعی رعایت استانداردهای دموکراتیک بوده است درحالی که شواهد موجود در رسانههای معتبر بینالمللی نشان داد که در زمان جنگ، دستگاههای امنیتی با استفاده از ساختارهای قانونی پیچیده، کنترل شدیدی بر جریان اطلاعات اعمال کردهاند.
برای نگاهی دقیقتر به این موضوع باید بل در پیشبرد خط مشی دولت موثر نبوده است. لوی در مورد روزنامهنگاران اسرائیلی گفت: «آنها واقعا مانند افراد روابط عمومی ارتش خدمت میکنند.» او اظهار کرد: «این روزها، این واقعیت که هر گزارشی توسط سانسور تایید شده است، «انگار که مایه افتخار است» ارائه میشود. «که رقتانگیز است!»
CJR در ادامه مینویسد: لوی گفت که این شکل از خودسانسوری در طول جنگ غزه به اوج خود رسید. «شما نمیتوانستید چیزی از غزه در رسانههای اسرائیل ببینید. نه کودکان، نه رنجها. هیچ چیز. آنها فقط غزه را پوشش ندادند.» اما «هیچکس از رسانهها نخواسته بود که آن را نشان ندهند.» همچنین «پرسیکو استدلال میکند که رسانهها چه هنگام خودسانسوری و چه هنگام همکاری با سانسور نظامی، با مردم همراه هستند؛ «مردم اسرائیل نسبت به اخباری که ممکن است به دشمن کمک کند بسیار حساس هستند و نسبت به رسانهها بسیار پرخاشگرند، آنها ترجیح میدهند سانسور شدیدتری داشته باشند!»