وقتی هیچکاک یکی از بهترین فیلمهای خود را با محوریت و نام «پرندگان» ساخت، شاید هیچگاه فکر نمیکرد دنیای انسان و حیوان در پرده سینما تا این حد مخاطب را مجذوب خود کند.
وقتی هیچکاک یکی از بهترین فیلمهای خود را با محوریت و نام «پرندگان» ساخت، شاید هیچگاه فکر نمیکرد دنیای انسان و حیوان در پرده سینما تا این حد مخاطب را مجذوب خود کند.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – رویا سلیمی؛ وقتی هیچکاک یکی از بهترین فیلمهای خود را با محوریت و نام «پرندگان» ساخت، شاید هیچگاه فکر نمیکرد دنیای انسان و حیوان در پرده سینما تا این حد مخاطب را مجذوب خود کند. حتی اگر این پرندگان همان موجودات خطرناکی باشند که نقش اصلی را در فیلم بازی میکنند.
قاتل یا قاتلینی که سینمای هیچکاک همواره به آن نیاز دارد. اما «پرندگان» و پس از آن «خرسها» ساخته ژان ژاک آنور در سال ۱۹۸۸، «بلوای بزرگ» از لوک بسون در همان سال و فیلم مطرح «باکستر» ژروم بواوین یا «آروارهها»، «بیب» و … از اولین ورودهای حیوانات به جهان سینما بودند.
