
انگلیس در دهههای پس از جنگ جهانی دوم همواره خود را بهعنوان یکی از بازیگران موثر در شکلگیری حقوق بشر مدرن پس از این جنگ خونین معرفی و اعلام کرده است که نقشی کلیدی در تدوین اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ داشته و عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل است.
این مولفهها سالهاست که انگلیس را به گرفتن ژستهای حقوق بشری سوق داده است، ژستهایی که با اقدامهای نقضکننده این کشور ناکام ماندهاند.
گرفتن ژستها و طرح ادعاهای حقوق بشری در کنار نقض آشکار حقوق بشر برای دولتهای انگلیسی به یک سنت تبدیل شده است؛ در جدیدترین نمونه این روند، کییر استارمر، نخستوزیر انگلیس در سال ۲۰۲۵ مدعی توجه و احترام به حقوق بشر بهویژه در زمینههای مهاجرتی، نژادپرستی و حمایت از معلولان شد.
