به گزارش “ورزش سه”، انتقال محمدمهدی زارع و پوریا شهرآبادی به پرسپولیس بار دیگر یکی از ضعف‌های مزمن استقلال را آشکار کرد. دو بازیکنی که بخشی از دوران رشد خود را در آکادمی آبی‌ها گذراندند، بدون آنکه استقلال از توانایی فنی یا ارزش اقتصادی آنها بهره‌ای ببرد، بودن پنجره و کمبود شدید بازیکن، ناچار شده تعداد زیادی از نفرات جوان آکادمی را به تمرینات بزرگسالان اضافه کند. در سال‌هایی که فرصت برنامه‌ریزی وجود داشت، بسیاری از استعدادها بدون قرارداد مطمئن یا مسیر مشخص جدا شدند و حالا همان باشگاه برای تکمیل تمرینات خود به بازیکنان رده‌های پایه نیاز دارد.
 
انتقال زارع و شهرآبادی به پرسپولیس باید بیش از یک حساسیت هواداری مورد توجه قرار بگیرد. مسئله اصلی این است که چرا بازیکنی در آکادمی استقلال رشد می‌کند، در باشگاهی دیگر فرصت بازی می‌گیرد، برای تیم سوم درآمد ایجاد می‌کند و سرانجام با قراردادی بلندمدت به رقیب می‌رسد. تکرار این چرخه به دشواری می‌تواند چیزی جز ضعف جدی در مدیریت قراردادها و برنامه‌ریزی آکادمی تعبیر شود.
 
استقلال برای پایان دادن به این روند به یک ساختار ثابت نیاز دارد، ساختاری که بازیکنان برتر پایه را زودتر شناسایی کند، با آنها قرارداد حرفه‌ای متناسب ببندد، برای حضورشان در تیم بزرگسالان یا انتقال قرضی برنامه داشته باشد و مدیران مسئول را در برابر هر استعداد ازدست‌رفته پاسخگو کند. در غیر این صورت، آکادمی استقلال همچنان برای دیگر باشگاه‌ها بازیکن خواهد ساخت و سهم آبی‌ها از سال‌ها آموزش، حسرت تماشای موفقیت محصولات خود با پیراهن رقبا خواهد بود.