تکتک بدنهایی که تا پیش از این حامل خردهروایتهای متفاوت و گاه متضاد بودند، با حضور خود در خیابان، اقدام به نمایش یک دیالوگ وجودی مشترک میکنند.
یادداشت مهمان_نفیسه رحمانی، روزنامه نگاری: «مطارحات» (جمع مطارحه) برگرفته از ریشه ط-ر-ح به معنای «چیزی را به میان انداختن» بوده و با توجه به آنکه در باب مفاعله رفته است، معنای مبادله، گفتگوی دوطرفه و رد و بدل کردن اندیشه و استدلال را میدهد. در سنت فلسفی ما خصوصا در تفکرات شیخ اشراق، مطارحات به معنای مباحثات و دیالوگهای عمیق فکری برای رسیدن به حقیقت است. در سنت فلسفی ما، شاهد مناظره ها و گفتگو های عمیق میان فلاسفه هستیم که نتایج آن آثاری با عنوان مطارحات فلسفی است که به عنوان نمونه می توان به کتاب مطارابه نوعی «مناسک دینی و آیینی» عمل میکند. اما محور این مناسک جمعی چیست؟ این مناسک مقاومت، برای حفظ حقیقتی برپا شده است که ما آن را «وطن» مینامیم. در اینجا، وطن دیگر صرفاً یک قلمرو خاکی با خطوط مرزی اعتباری نیست؛ بلکه به کانون تجلی استقلال، کرامت و نفی استیلای غیر بدل شده است. دفاع از چنین وطنی در برابر آن «دیگری» متجاوز، خود عین دینداری و تجلی ارادهی الهی در کالبد اجتماع است.
سیده فاطمه سادات کیایی